به گزارش خبرگزاری مهر، سید حسین صفوی، با اشاره به تحولات سالهای اخیر در جهان و تجربه کشورها در مواجهه با بحرانهای بینالمللی، اظهار کرد: امروز دیگر استقلال راهبردی یک بحث صرفاً سیاسی یا نظری نیست، بلکه به یک الزام جدی در حوزه سلامت تبدیل شده است.
وی افزود: تجربه اروپا در سالهای اخیر، به ویژه پس از همهگیری کرونا، نشان داد که حتی اقتصادهای بزرگ و پیشرفته نیز در تأمین اقلام حیاتی مانند دارو، تجهیزات پزشکی و مواد اولیه، در برابر اختلالات جهانی آسیبپذیر هستند. این تجربه برای کشوری مانند ایران که همزمان با محدودیتهای تحریمی و مالی نیز روبهرو است، معنا و اهمیت بیشتری دارد.
صفوی با بیان اینکه استقلال راهبردی در حوزه سلامت به معنای خودکفایی مطلق نیست، تصریح کرد: منظور از استقلال راهبردی، مدیریت هوشمند وابستگیها و حفظ قدرت تصمیمگیری و اقدام در شرایط بحران است. ما باید بهگونهای برنامهریزی کنیم که در مواقع حساس، نظام سلامت کشور برای تأمین نیازهای اساسی مردم دچار اختلال نشود.
رئیس هیئت امنای صرفهجویی ارزی در معالجه بیماران ادامه داد: در این چارچوب، تقویت تولید داخلی در حوزه اقلام حیاتی، سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه، حمایت از انتقال فناوری، ایجاد ذخایر راهبردی، تنوعبخشی به منابع تأمین و طراحی مسیرهای جایگزین مالی و لجستیکی، از جمله الزامات مهم پیشروی نظام سلامت کشور است.
وی خاطرنشان کرد: در حوزه فناوریهای پیشرفته نیز باید با نگاهی واقعبینانه تصمیمگیری شود؛ در برخی بخشها تولید داخلی کامل توجیه دارد، در برخی حوزهها باید به سمت انتقال فناوری و تولید مشترک حرکت کرد و در برخی موارد نیز تأمین خارجی متنوع همراه با ذخیرهسازی راهبردی، راهکار منطقیتری است.
صفوی با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد در سیاستگذاری سلامت گفت: امروز باید از نگاه صرف به خرید و تأمین کوتاهمدت عبور کنیم و به سمت حکمرانی زنجیره تأمین حرکت کنیم. حکمرانی زنجیره تأمین یعنی نیاز کشور، ظرفیت تولید داخل، ریسک بازارهای جهانی، وضعیت تأمینکنندگان و مسیرهای لجستیکی و مالی بهصورت یکپارچه دیده شود.
وی افزود: مأموریت نهادهایی مانند هیأت امنای صرفهجویی ارزی نیز باید در همین چارچوب بازتعریف شود؛ یعنی فراتر از تأمین کالا، به سمت ایجاد زنجیرهای پایدار، تابآور و مقاوم در برابر بحران، تحریم و اختلالات جهانی حرکت کنیم.
رئیس هیئت امنای صرفهجویی ارزی در معالجه بیماران تصریح کرد: سلامت مردم را نمیتوان به این فرض وابسته کرد که شرایط بینالمللی همواره باثبات خواهد ماند. اگر میخواهیم نظام سلامت کشور در شرایط سخت نیز کارآمد و پاسخگو بماند، باید استقلال راهبردی را به عنوان یک اصل در سیاستگذاری و اجرا جدی بگیریم.
وی در پایان تأکید کرد: استقلال راهبردی به معنای قطع همکاری با جهان نیست، بلکه به معنای حفظ تعامل همراه با کاهش وابستگیهای پرخطر است؛ رویکردی که میتواند ضمن تقویت تابآوری نظام سلامت، امنیت درمانی کشور را در بلندمدت تضمین کند.
نظرات کاربران